Klub Krytyki Politycznej w Lublinie zaprasza na pokaz filmu: Gasland. Kraj gazem płynący (reż. Josh Fox, USA 2010, 104 min)
środa, 29 listopada, godz. 18.00. Kino ACK UMCS Chatka Żaka, Miasteczko Akademickie, ul. Radziszewskiego 16
Wprowadzenie do filmu: Jakub Biernat, Zieloni 2004, Klub KP w Lublinie

WSTĘP WOLNY


Czy wiemy wystarczająco dużo o wydobyciu gazu łupkowego? Czy kino
dokumentalne może być głosem w debacie o energii? Czy film może być
źródłem wiedzy albo przynajmniej inspiracją dla widzów?
Nominowane do Oscara dokumentalne ostrzeżenie przed gazem łupkowym,
którego ponoć mamy w Polsce sporo. W Stanach nastała moda na jego
wydobywanie. Reżyser Fox dostał propozycję, by za 100 tys. dol.
wydzierżawił w tym celu swój grunt w Pensylwanii. Sprawdził więc z
kamerą, co oznacza ten proceder. Wnioski okazały się bolesne.
Jacek Szczerba, „Gazeta Wyborcza”

W czasach walki o surowce energetyczne i boomu na ekologię hasło gaz
łupkowy może brzmieć jak objawienie. Okazuje się, że Ameryka śpi na
największych złożach gazu łupkowego na świecie i jednocześnie, śniąc o
energetycznej potędze, nie widzi tego, co dzieje się na jawie. Josh Fox,
autor filmu, pewnie również żyłby w nieświadomości, gdyby pewnego
pięknego dnia pewna firma energetyczna nie złożyła mu kuszącej
propozycji – 100 tysięcy dolarów w zamian za tymczasowe wydzierżawienie
jego ziemi pod wydobycie gazu łupkowego.
Podobne oferty dostają
mieszkańcy ze wszystkich części Ameryki. Dolary robią swoje i ludzie
bez zastanowienia godzą się na taki układ nie myśląc o tym, co to
właściwie oznacza. Josh Fox postanawia zbadać sprawę, zanim skusi się na
podpisanie papierów. Niepokojące doniesienia z różnych stron kraju
zachęcają go do podróży dookoła Stanów, a wizja 100 tysięcy dolarów
powoli zaczyna się oddalać. Fox odwiedza rodziny, mieszkające na
terenach, gdzie wydobywa się gaz łupkowy rzekomo ekologiczną metodą
szczelinowania hydraulicznego. Daje głos ludziom, których lobby
przemysłu energetycznego próbuje zagłuszyć lub zapłacić za ich
milczenie. Jest cierpliwym słuchaczem, ale i zaciętym detektywem,
zbierającym próbki wody do laboratoriów. Staje się świadkiem zjawisk co
najmniej dziwacznych i niepokojących–w wielu mieszkaniach wodę z kranu
można podpalić, ludzie cierpią na przewlekłe
choroby, zwierzętom
wypada sierść, kałuże bulgoczą, a woda ”pitna” wygląda jak z dna
zanieczyszczonej rzeki. Wszędzie powtarzają się te same historie i te
same smutne spojrzenia zmęczonych ludzi. Krajobraz po katastrofie,
atmosfera niesamowitości, towarzysząca lirycznym ujęciom coraz bardziej
przypominają horror drogi niż film o ekologii.
(opis dystrybutora)

Wybrane nagrody i wyróżnienia:

2011–Nominacja do Oscara w kategorii „Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny”
2011–Wyróżnienie Jury nagrody Green Warsaw Award na 8. festiwalu Planete Doc w Warszawie
2011–Nominacja do Nagrody Amerykańskiej Gildii Scenarzystów w kategorii „Najlepszy scenariusz filmu dokumentalnego”
2010–Nagroda Specjalna Jury na MFF w Sundance

Pokazy organizowane przez Krytykę Polityczną i Against Gravity, dystrybutora filmu